Cisza nad Żabinką

Gdy nam wypoczywać przyszło,

czas, pieniądze zebrać wyszło:

do Żabinki jedzie blada

niepełnosprawnych gromada.

Odpoczywać było miło,

lecz nie powiem co się śniło

nocy pierwszej, po zajęciach,

bo nie mogąc spać z przejęcia,

w nocnej ciszy tylko gada

zakręcona w koc gromada.

Dobrze, że komarów stada

nie tną, więc zmęczeni radą

już nad ranem spać się kładą

w uciszoną noc gromadą.

Następnego dnia wciąż łażą

na spacery, rower, plażę

i na disco parkiet gładzą,

wytańcując się gromadą.

Dnia trzeciego opaleni,

no i deszczem wymoczeni,

wypoczęci do domu jadą

rozradowaną gromadą.

                                        autor wiersza: Robert